⛅ Atopowe Zapalenie Skóry Maść Sterydowa

Odkażanie rany po oparzeniu. Żele chłodzące na oparzenia i pantenol. Maść na oparzenia ze srebrem. Najlepsza maść na oparzenia - późniejsze stadium gojenia rany. Wilgotne środowisko. Nawilżanie i odbudowa. Mentol, kwas hialuronowy i aloes na oparzenia. Objawy alergicznego zapalenia skóry. Wśród najczęstszych objawów alergicznego zapalenia skóry obserwuje się: silny świąd, który nie sposób jest zignorować, tkliwość, obrzęk, zaczerwienienie i suchość skóry, zwiększenie temperatury, wysypka w postaci krostek, plam czy wilgotnych pęcherzy – może mieć różną postać. Ponadto maści z antybiotykiem są wskazane w leczeniu trądziku i schorzeń skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry. Mają właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze, działają kojąco na skórę i zapobiegają rozwojowi egzemy. Maści z antybiotykiem można również stosować do leczenia ran szarpanych, infekcji i ran szytych. Sprawdź czy twoje wyniki są prawidłowe. Lek. Rafał Gryszkiewicz. 84 poziom zaufania. Witam, sutek wymaga obserwacji, dalsze powiększanie się, lub wyczuwalne zgrubienie mogą wymagać dalszych badań diagnostycznych, w tym badań hormonalnych, lub wykonania biopsji. Prawdopodobieństwo wywołania zmiany przez badanie Tk i 2 zdjęcia RTG Atopowe zapalenie skóry – leki a objawy choroby. Jeśli chodzi o atopowe zapalenie skóry, leki stosowane są objawowo, czyli niwelują objawy, ale nie przyczyny choroby. Skutecznie łagodzą podrażnienia, zaczerwienienie i inne dolegliwości. W przeciwieństwie do leczenia przyczynowego nie usuwają jednak czynników wywołujących chorobę. Prednizolon. Prednizolon to syntetyczny glikokortykosteroid pochodna kortyzonu, wykazujący działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i hamujące reakcje alergiczne. Działanie mineralokortykoidowe prednizolonu stanowi ok. 60% aktywności hydrokortyzonu. Prednizolon wpływa objawowo na rozwój zapalenia, nie działając na jego przyczynę. Przeznaczenie. bóle mięśniowo-stawowe. Pojemność. 500 ml. 17, 99 zł. kup 20 zł taniej. 26,39 zł z dostawą. Produkt: Żel Putorius na bóle mięśniowo-stawowe na atopowe zapalenie skóry eukaliptusowa 500 ml 500 g. dostawa dzisiaj do 10 miast. Po dogłębnej analizie składów i opinii wytypowaliśmy 5 produktów, które najlepiej sprawdzą się w pielęgnacji skóry atopowej. Każdy z nich przyniesie skórze ukojenie, nawilżenie oraz regenerację. Balsam Emolient Aderma Exomega Control. To balsam emolientowy zawierający w składzie łagodzący wyciąg z owsa Rhealba. Atopowe zapalenie skóry – moja historia. To nie będzie przyjemny wpis, bo problemy skórne do takich nie należą, ale chciałam się z Wami podzielić moją historią i przy okazji podpytać o kilka rzeczy. Wszak statystycznie rzecz biorąc pewnie wielu z Was spotkało się z AZS. Atopowe zapalenie skóry to w dzisiejszych czasach dość Atopowe zapalenie skóry (AZS), znane również jako „wyprysk atopowy” (AE) lub „świerzbiączką Besniera”, jest niezakaźną, alergiczną chorobą. Charakteryzuje się swędzeniem, suchością skóry oraz zmianami wypryskowymi, na zgięciach powierzchni skóry. Głównym objawem jest swędzenie, które czasami staje się prawie nie do Skuteczna maść na alergię skórną sterydowa. W przypadku niektórych problemów skórnych stosowanie zwykłych maści czy kremów nie daje wystarczających efektów. Po maść na alergię skórną sterydową sięgają zwykle osoby zmagające się z dolegliwościami takimi jak atopowe zapalenie skóry lub łuszczyca. To przypadłości Wymienione wyżej miejscowe glikokortykosteroidy, z jednym wyjątkiem, są w Polsce dostępne na receptę. Jedyną maścią na egzemę bez recepty jest octan hydrokortyzonu – jest to glikokortykosteroid o najsłabszym działaniu. W Polsce można kupić bez recepty co najmniej 6 preparatów zawierających octan hydrokortyzonu. uNhze. Atopowe zapalenie skóry jest zapalną, przewlekłą, nawrotową chorobą skóry, zwykle o początku we wczesnym dzieciństwie, charakteryzująca się występowaniem typowych zmian – zaczerwienień, grudek, pęcherzyków, czasem sączących się ranek, które z czasem mogą zmieniać się w suchą, pogrubiałą skórę. Zmiany mogą pojawiać się na twarzy (także na owłosionej skórze głowy), płatkach usznych, dołach podkolanowych i łokciowych, a także po wewnętrznej stronie kończyn, na szyi, grzbietach rąk i stóp. Towarzyszy im nasilony świąd. Leczenie polega na odpowiedniej pielęgnacji skóry i miejscowym stosowaniu leków (glikokortykosteroidów, inhibitorów kalcyneuryny). Co to jest atopowe zapalenie skóry (AZS)? Skóra człowieka stanowi barierę zwykle skutecznie zapobiegającą wnikaniu do wnętrza organizmu zarazkom, alergenom oraz podrażniającym ją substancjom. U niektórych nadwrażliwych osób w wyniku kontaktu z uczulającymi alergenami dochodzi do stanu zapalnego skóry, co nazywamy wypryskiem atopowym (inaczej – atopowym zapaleniem skóry, dawniej także alergiczne zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, świerzbiączka). Alergeny – np. wziewne czy pokarmowe – kontaktując się z komórkami obronnymi skóry (zwanymi komórkami Langerhansa), doprowadzają do rozwoju uczulenia przez pobudzenie komórek zwanych limfocytami. Również komórki skóry biorą udział w jej zapaleniu produkując różne substancje. Powtórny kontakt z takim alergenem powoduje powstanie zmian skórnych – zaczerwienienia, grudek a nawet małych ranek. Typowy jest silny świąd skóry zmuszający często chorego do stałego drapania się, co jeszcze bardziej uszkadza skórę. Charakterystyczna jest nadmierna suchość skóry. Atopowe zapalenie skóry – przyczyny Przyczyny i mechanizm powstaną atopowego zapalenia skóry (AZS) nie zostały całkowicie wyjaśnione. Uważa się, że pojawienie się choroby jest wynikiem interakcji między genami odpowiedzialnymi za wrodzoną podatność, środowiskiem osobniczym, czynnikami zakaźnymi, zaburzeniami funkcjonowania bariery skórnej i odpowiedzią immunologiczną (układu odpornościowego). Czynniki genetyczne prawdopodobnie odgrywają dużą rolę w patogenezie AZS, a dziedziczenie jest wielogenowe. Istnieje silny związek między atopią u rodziców (zwłaszcza AZS) a wystąpieniem i ciężkością wczesnego AZS u dzieci. W przypadku choroby atopowej u obojga rodziców ryzyko wystąpienia AZS u dziecka wynosi 80%, a kiedy choruje jedno z rodziców – około 40%. Dzieci chore na AZS należą natomiast do grupy dużego ryzyka wystąpienia astmy alergicznej i alergicznego nieżytu nosa. U >60% dzieci chorujących na AZS w pierwszych 3 latach życia w późniejszym wieku rozwinie się astma lub inna choroba związana z alergią. U większości chorych występuje nadwrażliwość na różne alergeny pokarmowe i wziewne, ale często trudno jest ustalić jednoznaczny związek pomiędzy narażeniem na domniemane alergeny i przebiegiem AZS. Częstość alergii pokarmowej u dzieci z AZS wynosi 3–50%. Do najczęstszych alergenów pokarmowych należą białka mleka krowiego, białko jaja kurzego, soja, pszenica, orzechy laskowe, orzeszki ziemne. Uczulenie na alergeny pokarmowe wpływa na ciężkość AZS w okresie niemowlęcym, jednak dieta eliminacyjna najczęściej nie powoduje ustąpienia objawów. Nadwrażliwość na alergeny wziewne występuje u 50–90% chorych na AZS. Ekspozycja (narażenie na wdychanie lub kontakt skóry) na roztocze, sierść zwierząt lub pyłki roślin może wywołać zaostrzenia AZS u dorosłych. Ponadto u chorych na AZS występują zaburzenia funkcjonowania bariery skórnej. Polegają one na uszkodzeniu cennych właściwości ochronnych skóry ( zaburzeniu działania białka zwanego filagryną, dzięki któremu mamy prawidłowo zbudowane komórki skóry). W wyniku zaburzeń nawodnienia skóry i rozluźnienia połączeń pomiędzy budującymi ją komórkami skóra nie stanowi już bariery dla drobnoustrojów, alergenów i innych czynników. Rola komórek Langerhansa w powstawaniu AZS Rolę w powstaniu AZS odgrywają także komórki Langerhansa, czyli komórki skóry, które w uproszczeniu odpowiadają za działanie mechanizmów odporności w skórze. Alegreny kontaktują się z komórkami Langerhansa i pobudzają limfocyty, co skutkuje rozwojem uczulenia. Również same komórki skóry biorą udział w rozwoju zapalenia produkując różne substancje. Ponadto istnieją czynniki nasilające AZS (zob. niżej). Jak często występuje atopowe zapalenie skóry? Atopowe zapalenie skóry należy do najczęstszych alergicznych chorób skóry: choruje 15–25% dzieci (w Polsce 4,7–9,2%) i 2–8% dorosłych. U 45% dzieci AZS zaczyna się w pierwszych 6 mies. życia, u 60% przed ukończeniem 1. roku życia, a u 90% przed ukończeniem 5. roku życia. Tylko u niespełna 17% dorosłych chorych na AZS objawy występują dopiero po okresie dojrzewania. Atopowe zapalenie skóry - objawy Fot. Atopowe zapalenie skóry (wyprysk atopowy) Podstawowym objawem, który odczuwa osoba chora na atopowe zapalenie skóry, jest świąd skóry zwykle nasilający się wieczorem i w nocy. W przebiegu choroby na skórze pojawiają się zmiany, które początkowo mają postać: zaczerwienień grudek pęcherzyków niekiedy sączących ranek. Z czasem (zwłaszcza u starszych dzieci czy dorosłych) skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa). Wygląd i umiejscowienie zmian skórnych zależą od wieku i aktywności choroby, dlatego wyróżniono trzy postaci choroby: niemowlęcą, dziecięcą i dorosłych. Okres niemowlęcy (do 2. rż.): zmiany skórne zwykle pojawią się w około 3. miesiąca życia i mają charakter ostrego stanu zapalnego – sączące się grudki na zaczerwienionym podłożu (rumieniowym). Najczęściej lokalizują się na twarzy – zwłaszcza na policzkach i czole, płatkach usznych, wyprostnych (wewnętrznych) częściach kończyn oraz owłosionej skórze głowy. Włosy są zwykle cienkie, matowe i łamliwe. W okolicy pieluszkowej zazwyczaj nie występują zmiany. W ciężkich postaciach zmiany skórne mogą zajmować powierzchnię całego ciała, prowadząc do tzw. erytrodermii, czyli zajęcia przez chorobę 90% powierzchni skóry z zaczerwienieniem i złuszczaniem. Występuje świąd skóry, a w wyniku drapania powstają kolejne zmiany – tzw. przeczosy (ślady drapania), nadżerki i strupy. Okres dzieciństwa (2.–12. rż.): zmiany skórne są zwykle kontynuacją zmian występujących w okresie niemowlęcym, ale mogą się też pojawić po raz pierwszy. Typowe dla tego wieku są grudki i zaczerwienienia. Często na skórze widoczne są ślady drapania (tzw. przeczosy) i pogrubienie i ściemnienie naskórka, ze wzmożonymi bruzdami (skóra wygląda jak kora drzewa). Zmiany skórne najczęściej lokalizują się symetrycznie w dołach podkolanowych i łokciowych (pod kolanami, po wewnętrznej stronie łokci) i w okolicach nadgarstków, na grzbietach rąk i stóp oraz na skórze szyi i twarzy (najczęściej wokół powiek i ust, rzadziej na policzkach). Może im towarzyszyć ostry stan zapalny (zaczerwienienie, ocieplenie, świąd), z sączeniem, nadżerkami, strupami i zakażeniem bakteryjnym. Niekiedy występuje także złuszczanie naskórka i pęknięcia skóry opuszek palców rąk i podeszew. Dominującymi objawami w tym okresie są wyraźna suchość skóry i świąd. Okres młodzieńczy (>12 lat): zmiany skórne są symetryczne i zajmują najczęściej twarz (powieki, czoło, okolica ust), szyję, górną część klatki piersiowej, doły łokciowe i podkolanowe oraz grzbietowe powierzchnie rąk i stóp. W obrazie klinicznym dominują zmiany wypryskowe z silną tendencją do tworzenia pogrubiałej i wysuszonej skóry. Typowa dla tego okresu jest suchość skóry oraz silny świąd, którego konsekwencją są ślady po drapaniu (przeczosy), nadżerki i strupy. U chorych na atopowe zapalenie skóry mogą występować nawracające zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze. Może też występować powiększenie węzłów chłonnych związane ze zmianami skórnymi. U wielu chorych atopowe zapalenie skóry nie przebiega klasycznie. U niektórych chorych atopowe zapalenie skóry może utrudniać widzenie z powodu zmian zapalnych powiek i struktur budujących oczy. Co robić w razie wystąpienia objawów atopowego zapalenia skóry? W razie nasilonego świądu skóry pomóc może tabletka leku przeciwhistaminowego (niektóre dostępne są bez recepty) czy okłady z gazy nasączonej wodą. W celu ustalenia dalszego leczenia pacjent powinien zgłosić się do lekarza – najlepiej specjalisty dermatologa lub alergologa. Jak lekarz ustala diagnozę atopowego zapalenia skóry? Lekarz rozpoznaje atopowe zapalenie skóry na podstawie stwierdzenia typowych zmian skórnych (ich umiejscowienie może zależeć od wieku), świądu i suchości skóry. U chorego (lub u członków jego rodziny) często stwierdza się alergię. Niekiedy jednak łatwo o pomyłkę – atopowe zapalenie skóry mylone jest zwłaszcza z wypryskiem kontaktowym. Istnieją także inne typy wyprysków (zapaleń skóry) – np. łojotokowe (związane z zaburzeniami wydzielania łoju) czy tzw. potnicowe (na stopach i dłoniach chorego pojawiają się liczne drobne pęcherzyki, a skóra silnie swędzi). W grzybicy skóra może być także zaczerwieniona, pokryta łuszczącymi się „blaszkami”, swędzieć. Inną chorobą, w której też dochodzi do pojawiania się łuszczących się blaszek na skórze, jest łuszczyca. Czasem zmiany skórne podobne do AZS mogą pojawić się jako skutek niepożądany stosowania niektórych leków. U małych dzieci podobne zmiany może wywoływać świerzb – zakaźna choroba skóry wywołana pasożytami drążącymi kanaliki pod skórą, a u dorosłych rzadkie choroby skóry (w tym nowotworowe czy wrodzone zaburzenia odporności). Lekarz może skierować pacjenta na badania dodatkowe, takie jak badania krwi, gdzie podczas zaostrzenia zmian może wystąpić eozynofilia, czyli zwiększony odsetek eozynofilów (granulocytów kwasochłonnych), a także zwiększone stężenie immunoglobuliny E (IgE), które występuje u większości chorych. Jeśli podejrzewa się, że zmiany skórne wywołuje kontakt z jakimś alergenem, można przeprowadzić testy skórne z alergenami wziewnymi czy pokarmowymi. Jeśli lekarz ma wątpliwości co do rozpoznania, może pobrać biopsję skóry – czyli wyciąć kilkumilimetrowy jej wycinek i zbadać pod mikroskopem. Badanie to jest pomocne zwłaszcza u dorosłych w celu wykluczenia innych chorób. Sposoby leczenia atopowego zapalenia skóry (AZS) Ze względu na to, że AZS jest nawrotową i przewlekłą chorobą, głównym celem leczenia jest poprawa jakości życia chorego. U znacznej części osób zadowalającą poprawę zmian skórnych można uzyskać w ciągu około 3 tyg. Leczenie wymaga dyscypliny i systematyczności. Cierpliwość i staranność jest podstawą sukcesu. Podstawowe leczenie atopowego zapalenia skóry (AZS) obejmuje optymalną pielęgnację skóry poprzez stosowanie emolientów i nawilżanie skóry, rozpoznawanie i unikanie czynników (kontaktowych, pokarmowych, wziewnych) wywołujących lub nasilających zmiany chorobowe. Kolejne etapy leczenia to – w zależności od nasilenia AZS – stosowanie leków o działaniu miejscowym lub ogólnoustrojowych. Chorzy ze zmianami obejmującymi dużą powierzchnię skóry mogą wymagać hospitalizacji. Zalecenia ogólne leczenia obejmują: Odpowiednie podejście do choroby. Należy zdać sobie sprawę z tego, że AZS jest chorobą przewlekłą, nawrotową i leczenie ma na celu głównie ustąpienie lub złagodzenie objawów, a nie wyleczenie. Należy ustalić z lekarzem prowadzącym, w jaki sposób można unikać czynników nasilających objawy oraz w jaki sposób najlepiej nawilżać skórę oraz stosować leki miejscowo. Unikanie czynników nasilających. czynniki drażniące wysuszenie skóry – unikać zbyt częstego i długiego mycia rąk lub kąpieli, kąpać się w wodzie o temperaturze 27–30°C (najlepiej <5 min) i natychmiast nakładać na skórę środki nawilżające, unikać szorstkich ręczników i osuszać skórę bez pocierania, przy wykonywaniu prac domowych chronić dłonie rękawicami drapanie się – swędzącą skórę można uciskać lub klepać, u dzieci starannie obcinać paznokcie mydła i detergenty – nie należy używać środków zasadowych; należy stosować do mycia środki nawilżające skórę. Mydło można zastąpić syntetycznymi detergentami w postaci płynnej, których pH jest zbliżone do naturalnego (4,7–5,6 lub określane jako łagodnie kwaśne). inne środki chemiczne – nowe ubrania prać przed włożeniem, aby zmniejszyć narażenie na formaldehyd i inne substancje chemiczne; ubrania prać z użyciem płynnych detergentów (a nie proszku) i dodatkowo je płukać oraz unikać stosowania środków zmiękczających tkaniny ubrania obcisłe i z twardych materiałów – nosić luźne ubrania, tylko z czystej bawełny czynniki środowiskowe unikać ekstremalnych temperatur i zbyt wilgotnego albo suchego powietrza – należy nie dopuszczać do intensywnego pocenia się (przegrzewania), przebywać w chłodnym otoczeniu, a w zimie nawilżać powietrze w pomieszczeniach chorzy zwykle dobrze tolerują pływanie, ale powinni się myć natychmiast po wyjściu z basenu, aby usunąć drażniące związki stosowane do odkażania wody, następnie konieczne jest delikatne osuszenie skóry i nałożenie emolientu unikać dymu tytoniowego, ostrych zapachów (np. w kuchni), kontaktu ze zwierzętami alergeny – nie jest jasne, czy metody zmniejszania narażenia na roztocze kurzu domowego są skuteczne, niemniej zaleca się je przy potwierdzeniu alergii, ponieważ u niektórych chorych mogą zmniejszyć nasilenie objawów AZS stres emocjonalny – dane dotyczące skuteczności technik relaksacyjnych, hipnozy i biologicznego sprzężenia zwrotnego w leczeniu AZS, zwłaszcza u chorych z nawykowym drapaniem się, są zachęcające dieta – dietę eliminacyjną powinno się stosować tylko w przypadkach potwierdzonej alergii pokarmowej. Nie ma natomiast danych wskazujących na to, że inne ograniczenia w diecie mają znaczenie w leczeniu AZS. Leczenie miejscowe (na skórę) obejmuje stosowanie: glikokortykosteroidów – są to podstawowe leki stosowane w leczeniu atopowego zapalenia skóry. Istnieją różne ich postaci – np. płyny, żele, kremy, maści oraz roztwory i pianki, które stosuje się na skórę owłosioną. Nieumiejętne stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych może doprowadzić do rozszerzenia naczyń czy zaniku skóry – dlatego o dawkowaniu tych leków decyduje lekarz. Nie wszystkie glikokortykosteroidy mają tę samą siłę działania, która zależy nie tylko od rodzaju leku i jego stężenia, ale także od zastosowanego podłoża (np. pianka, roztwór, żel, krem lub maść). Dlatego też należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i nie modyfikować samodzielnie sposobu leczenia (np. niektóre glikokortykosteroidy nie mogą być stosowane na skórę twarzy). Leczenie zazwyczaj prowadzi się albo metodą ciągłą – zaczynając od silniejszego leku i zmieniając go na łagodniejszy w miarę ustępowania objawów lub metodą przerywaną – stosuje się silny lek np. co drugi dzień, stopniowo wydłużając odstępy. inhibitorów kalcyneuryny stosowanych miejscowo – pimekrolimusu i takrolimusu. Leki te są bezpieczną alternatywą glikokortykosteroidów w przypadku zmian występujących w miejscach „wrażliwych” – w obrębie skóry twarzy, szyi, okolic zgięciowych i płciowych, występują w postaci maści i kremu. Najczęstszymi objawami niepożądanymi miejscowego stosowania inhibitorów kalcyneuryny są przejściowe pieczenie, zaczerwienienie i świąd skóry. Podczas ich stosowania zaleca się skuteczną ochronę przed promieniami UV. nawilżanie skóry. Stosowanie środków nawilżających skórę (emolientów) jest postępowaniem standardowym, przydatnym zarówno w profilaktyce, jak i w leczeniu podtrzymującym. Emolienty należy stosować nieprzerwanie, nawet jeśli na skórze nie ma zmian zapalnych. Systematyczność jest bardzo ważna. Emolienty są dostępne są w różnych formach ( krem, maść, lotion, olejek, emulsja, żel, roztwór micelarny). Wybór postaci emolientu zależy od wielu czynników, okolicy ciała, wieku i preferencji pacjenta. Emolienty zaczynają działać w ciągu od 30 minut do 1 godziny po aplikacji i utrzymuje się do 4–6 godzin – z tego powodu powinno się je stosować co najmniej 2 × dziennie (optymalnie 3–4 × dz.). Środki nawilżające należy nakładać natychmiast (do paru minut) po kąpieli trwającej 5 minut. Taka pielęgnacja skóry poprawia funkcje bariery skórnej (“uszczelnia”), zmniejsza świąd, suchość i stan zapalny skóry, ogranicza ryzyko zakażenia skóry, hamuje wnikanie alergenów do skóry, ogranicza stosowanie miejscowych leków przeciwzapalnych, wydłuża okresy remisji (bez objawów) choroby. Dodanie mentolu, polidokanolu lub glicerolu dodatkowo łagodzi świąd skóry. U chorych z bardzo suchą skórą mogą być przydatne środki nawilżające na podłożu hydrofilowym, np. zawierające 5% mocznika. Emolienty zawierające kwas salicylowy są natomiast skuteczne w leczeniu przewlekłych zmian z nadmiernym rogowaceniem. wilgotne opatrunki zaostrzeniach AZS czasami korzystne jest stosowanie wilgotnej warstwy gazy pokrytej ściągaczem elastycznym na nałożone na skórę emolienty ze środkiem antyseptycznymi lub glikokortykosteroidem miejscowym. Jest to szczególnie korzystne w przypadku ciężkich i nawracających zaostrzeń AZS, z towarzyszącym silnym świądem, bez odpowiedzi na stosowane leczenie. Po nałożeniu na skórę emolientu i/lub glikokortykosteroidu (tylko u starszych dzieci i dorosłych) nakrywa się ją wilgotną gazą lub bandażem, na który nakłada się suchą opaskę lub specjalistyczną odzież dla chorych na AZS. Terapię zwykle prowadzi się przez 3–14 dni. miejscowe leki przeciwdrobnoustrojowe w przypadku zakażenia skóry (bakteryjnego, grzybiczego). Do miejscowych antyseptyków stosowanych w AZS należą triklosan, chlorheksydyna i fiolet krystaliczny (0,3%). W łagodnych i ograniczonych bakteryjnych zakażeniach skóry zwykle stosuje się leczenie miejscowe erytromycyną, mupirocyną lub kwasem fusydowym. Istnieją dane wskazujące na to, że dodawanie do kąpieli podchlorynu zmniejsza liczbę bakterii na skórze i może łagodzić przebieg AZS. U części osób wymagane jest zastosowanie także leczenia doustnie (ogólnego). W przypadku zakażeń bakteryjnych lekarz może zalecić antybiotyki doustnie, dotyczy to leczenia zakażeń wywołanych gronkowcem złocistym (powoduje ropne krostki z wydzieliną o barwie miodu). Zakażenie wirusem opryszczki w postaci wyprysku herpetycznego (przejawia się wysiewem drobnych grudek i pęcherzyków, czasem z obecnością krwi) wymaga pilnego leczenia lekami przeciwwirusowymi (acyklowirem lub walacyklowirem). Czasem konieczne jest stosowanie glikokortykosteroidów doustnie przez krótki czas. U osób z bardzo nasilonymi objawami AZS lub ze współistniejącym alergicznym nieżytem nosa i zapaleniem spojówek korzystne może być stosowanie leków przeciwhistaminowych. Przy ciężkim przebiegu atopowego zapalenia skóry lekarz może zalecić także inne, silnie działające leki, takie jak cyklosporyna, antymetabolity (azatiopryna, metotreksat, mykofenolan mofetylu) lub leki biologiczne (dupilumab). Uzupełniającą metodę leczenia u dorosłych chorych na AZS (i u dzieci powyżej 12. rż.) stanowi fototerapia, czyli leczenie światłem. Stosuje się następujące formy fototerapii: szerokopasmowe UVB (280–320 nm); wąskopasmowe UVB (311–313 nm) UVA i UVB (280–400 nm) i UVA1 (340–400 nm); PUVA (psoralen + UVA); balneo-PUVA. Lekarz dobiera rodzaj i czas trwania leczenia do sytuacji konkretnego pacjenta. Fototerapia ma zastosowanie przede wszystkim do przewlekłych zmian, w których występuje świąt i szorstka, pogrubiała skóra. Nie zaleca się stosowania fototerapii w domu (np. lamp kwarcowych) lub w solarium ze względu na niebezpieczeństwo nadmiernej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Najczęstsze objawy niepożądane podczas leczenia to zaczerwienienie i przebarwienie skóry oraz świąd, a odległe – przedwczesne starzenie się skóry i zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów skóry. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie atopowego zapalenia skóry (AZS)? Przebiegu atopowego zapalenia skóry nie można przewidzieć. U 40–60% dzieci objawy zanikają przed 5. rokiem życia, a u 60–90% do 15. roku życia. W wieku młodzieńczym objawy ustępują u około 20% chorych, a u około 60% są znacznie łagodniejsze, chociaż u ponad połowy pacjentów wyprysk może nawrócić (zwłaszcza wyprysk rąk u osób, których codzienne czynności lub zawód wymagają częstego ich moczenia). U około 50% dzieci z wypryskiem rozwija się później alergiczny nieżyt nosa lub astma. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia atopowego zapalenia skóry (AZS)? Określenie czynników powodujących nawroty zmian skórnych w wyprysku atopowym nie zawsze jest możliwe. Nawet jeśli wykaże się, że niektóre alergeny pokarmowe, kontaktowe czy wziewne są przyczyną dolegliwości, ich unikanie nie gwarantuje całkowitego ustąpienia dolegliwości. Dzieje się tak, ponieważ także inne czynniki zaostrzają stan zapalny skórny. Czynniki nasilające AZS: warunki klimatyczne, np. nagłe zmiany temperatury otoczenia, mała wilgotność powietrza (zwłaszcza w zimie), pokarmy, np. mleko krowie, jaja kurze, orzeszki ziemne, ryby, soja, pieczywo pszenne, cytrusy, narażenie na alergeny wziewne, np. roztocze, pyłki roślin, alergeny zwierząt, zarodniki pleśni, kontakt z czynnikami drażniącymi, np. wełną, środkami czystości, kosmetykami, niektórymi mydłami i detergentami, alergia kontaktowa, np. na wełnę owczą, lanolinę, leki stosowane miejscowo, zakażenie skóry, zwłaszcza gronkowcem złocistym stres emocjonalny, zanieczyszczenie chemiczne środowiska. Nawet w okresach, kiedy na skórze nie ma zmian chorobowych trzeba o nią dbać i pielęgnować specjalnymi środkami natłuszczającymi. Trzeba pamiętać, że nawet składniki leków stosowanych na skórę w leczeniu wyprysku alergicznego też z czasem mogą uczulić niektórych chorych (dotyczy to np. lanoliny, a nawet glikokortykosteroidów). Podejrzane jest niecofanie się zmian mimo miejscowego leczenia. Lepiej nie eksperymentować z wciąż nowymi kosmetykami pełnymi nowych alergenów, substancji zapachowych, barwników. Sygnałem ostrzegawczym, że mogą uczulać, jest pieczenie czy uczucie świądu skóry po ich zastosowaniu. Niekiedy pomaga zastosowanie specjalnej diety (pozbawionej np. marynat, alkoholu, przypraw, konserwantów, barwników). Niektóre materiały, takie jak wełna owcza, mogą pogarszać zmiany skórne. Powinno się nosić przewiewne ubranie (pocenie się skóry sprzyja ucieczce z niej wody) z naturalnych materiałów, np. bawełny. Chory z wypryskiem atopowym wymaga opieki z reguły nie tylko alergologa, ale i dermatologa. W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie kontrolować się i stosować do zaleceń lekarskich. Dotyczy to zwłaszcza astmy, na którą choruje połowa dzieci z wypryskiem atopowym. Częsty jest także alergiczny nieżyt nosa. Co robić, aby uniknąć zachorowania na atopowe zapalenie skóry? Nie ustalono, jakie środki pozwalają na uniknięcie zachorowania na atopowe zapalenie skóry, niemniej jego objawy dość skutecznie zmniejszają u większości chorych wymienione powyżej leki, właściwa pielęgnacja skóry oraz unikanie znanych, powodujących zmiany skórne czynników. Nawet w okresie wolnym od choroby warto dbać o prawidłowe nawilżenie i natłuszczenie skóry, tak jak to opisano powyżej. Zapamiętaj Atopowe zapalenie skóry to najczęstsza choroba alergiczna skóry. Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłym, nawrotowym, zapalnym schorzeniem skóry. Cechą charakterystyczną AZS jest silny i uporczywy świąd, suchość skóry oraz typowa lokalizacja zmian wypryskowych. Podstawą leczenia atopowego zapalenia skóry są miejscowe leki hamujące stan zapalny (glikokortykosteroidy i inhibitory kalcyneuryny), właściwa pielęgnacja skóry i unikanie czynników drażniących skórę. Do najpoważniejszych powikłań atopowego zapalenia skóry należą rozległe infekcje skóry gronkowcem złocistym oraz wirusem opryszczki zwykłej. Atopowe zapalenie skóry to choroba autoimmunologiczna polegająca na kierowaniu zwalczających zagrożenie przeciwciał na tkanki własnej skóry. Towarzyszący chorym stan zapalny przechodzi w etapy zaostrzenia i remisji, ale nigdy nie mija. Co prawda wraz z wiekiem chorzy odczuwają znaczne zmniejszenie dolegliwości, a nawet ich ustąpienie, ale atopowe zapalenie skóry w końcu da o sobie znać w warunkach obniżonej odporności, stresu czy w wyniku zaniechania pielęgnacji. Dbanie o odpowiednie nawilżenie i ukojenie skóry jest najważniejszym czynnikiem przesądzającym o samopoczuciu i wyglądzie osoby z AZS, dlatego zostaną tu przedstawione preparaty na atopowe zapalenie skóry – leki, kremy i maści bez recepty. Pielęgnacja skóry atopowej Atopowe zapalenie skóry to nic innego jak reakcja alergiczna na czynniki potencjalnie niegroźne. Uczulić może nas dosłownie wszystko, ale istnieje grupa alergenów określona jako najbardziej uczulająca, zarówno osoby zdrowe jak i chorujące. Pierwszą grupę stanowią spożywane pokarmy, w tym najsilniej uczulające mleko i produkty mleczne, mąka zawierająca gluten i niektóre owoce, np. z salicylanami. Następnie alergeny wziewne, które mogą doprowadzić nawet do alergicznego nieżytu nosa. Innymi substancjami drażniącymi są wena, roztocza, słońce i suche powietrze oraz wpływ zanieczyszczeń środowiskowych, na które niektórzy ludzie są bardziej podatni niż inni. Dlatego podstawową terapią osób z AZS powinny być odpowiednie kosmetyki. Ważne, by stosować je bezustannie, nawet gdy objawy chwilowo miną. Unikać należy kolorowych, bardzo pieniących się i o silnym zapachu płynów do kąpieli, żeli do mycia twarzy. Kremy do twarzy powinny być pozbawione związków SLS i SLES, barwników, konserwantów i związków zapachowych, czyli tzw. antyalergiczne. W stanach zaostrzenia choroby pomogą odżywcze i ochronne maści, a w ostateczności leki. Przeczytaj również: Olej z tej rośliny bardzo skutecznie zmniejsza świąd skóry. Maści na atopowe zapalenie skóry Najgorsze momenty AZS to takie, w których odczuwamy niepohamowaną chęć drapania skóry. Wynika to z oddziaływania stanu zapalnego w organizmie, który aktywuje odporność organizmu do zwalczania alergenów na skórze. Powstrzymywanie się od drapania nic nie da, ponieważ prędzej czy później do tego dojdzie. Najważniejsze, by odpowiednio wcześnie zapobiegać powstawaniu krost i wysięków w ciele. To stwarza duże zagrożenie dla zdrowia, ponieważ otwarte rany ułatwiają dostęp bakteriom, w tym gronkowca złocistego. Gdy skóra łuszczy się możemy zastosować maść z witaminą A, która przeciwdziała rogowaceniu naskórka. Polecany jest także olej z wiesiołka, który pomoże wzmocnić barierę skóry i chronić ją przed patogenami. Ukojenie przyniesie nam także żel aloesowy Equilibra, który działa jak opatrunek, izolując skórę od środowiska zewnętrznego. Krem na atopową skórę Wygląd skóry atopowej najbardziej doskwiera na twarzy. Pojawiają się na niej plamy, zaczerwienienia, jest podrażniona i czujemy, że cierpi. Zamiast maskować zmiany makijażem spróbuj łagodnych kremów i lotionów, które nawilżą oraz uspokoją stan zapalny. Krem na atopową skórę powinien być delikatny i hipoalergiczny, a takie proponuje Physiogel Cicalfate. Posiada on zbliżone do naturalnego pH i tylko niezbędne składniki. W leczeniu AZS duże znaczenie ma defekt ektodermalny czyli niewystarczająca produkcja lipidów i ceramidów w skórze. Takie kremy są z jednej strony bardzo odżywcze, a z drugiej lekkie i łatwe w noszeniu. Nie ważą się i pozostawiają skórę gładszą i wypielęgnowaną. Dobre opinie wśród leczących się na AZS zbiera Dermosan, który leczy podrażnienia i suchą skórę. Dodatkowo do stosowania miejscowego na podrażnienia, skaleczenia, wypryski poleca się krem antyseptyczny Himalaya. Będzie on zapobiegał rozprzestrzenianiu zmian na powierzchni twarzy i ułatwi opanowanie zapalenia. W stanach zaostrzenia odradza się także wykonywanie makijażu, bo może nas dodatkowo podrażnić. Ponadto fluid niedopasowany do typu naszej cery może zapchać pory i nasilić objawy, których będzie się trudniej pozbyć. Przeczytaj również: Najczęstsze przyczyny wywołujące swędzenie skóry Leki na atopowe zapalenie skóry Atopowe zapalenie skóry przyjmuje postać od łagodnej po ciężką i to od naszego samopoczucia zależy czy zdecydujemy się na przyjmowanie leków. Dermatolog może przypisać przeciwzapalne leki steroidowe, które są skuteczne, ale niosą za sobą wiele skutków ubocznych. Nie poleca się ich szczególnie małym dzieciom a jak wiadomo choroba ujawnia się najczęściej właśnie wśród najmłodszych i zwiastuje wtedy stopniowe nasilenie objawów wraz z wiekiem. Zmiany chorobowe mogą być rozległe, a dodatkowo towarzyszą im astma oskrzelowa czy alergiczny nieżyt nosa. Nasilenie swędzenia i suchości skóry wywołują przeciwciała IgE, które produkują białka prowadzące do stanu zapalnego. Chorują przy tym oczy, układ oddechowy i pokarmowy. Dlatego poleca się przyjmowanie leków przeciwhistaminowych bez recepty. Leki na alergię to popularne . Pomoże także zwykłe wypicie wapna, np. Calcium Alergo, który powinniśmy na stałe włączyć do naszej diety, tabletki Allertec WZF czy Apselan. Sterydy są niestety często obarczone dość znacznym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Dla danych postaci leku (tabletki, maści, leki wziewne, krople), które zawierają steryd w składzie, istnieją charakterystyczne grupy powikłań, ale także uniwersalne sposoby ich anaboliczneDo grupy sterydów anabolicznych należy testosteron oraz jego syntetyczne pochodne. Wbrew obiegowej opinii głoszącej, że nie są to leki, a jedynie substancje nielegalnie wykorzystywane przez osoby chcące szybko zwiększyć swoją masę mięśniową, stosuje się je również w lecznictwie. Ich działanie polega na stymulowaniu wzrostu wielu tkanek, głównie mięśniowej i kostnej, a także na zwiększaniu produkcji czerwonych krwinek. Testosteron jest odpowiedzialny za rozwój męskich cech i organów płciowych. Z tego powodu sterydy anaboliczne są przepisywane w terapii takich schorzeń jak opóźnione dojrzewanie u chłopców, nieprawidłowy rozwój narządów płciowych i impotencja u mężczyzn oraz rak piersi u kobiet. Leczenie nimi praktykuje się ponadto w przypadku spadku masy mięśniowej u osób chorych na AIDS lub nowotwór. Oczywiście taka terapia prowadzona jest pod ścisłą kontrolą lekarza. Stosowanie leków anabolicznych bez nadzoru lekarskiego i w celach innych niż medyczne może prowadzić do wystąpienia uzależnienia oraz niebezpiecznych powikłań, takich jak wzrost ciśnienia krwi, zawał serca, zatrzymanie płynów w organizmie, powstanie skrzepów we krwi czy podwyższenie poziomu cholesterolu. We wspomnianej sytuacji pojawiają się często dodatkowe następstwa w postaci silnego trądziku, utraty włosów, agresywnego zachowania i zmian nastroju, co dotyczy wszystkich niezależnie od płci. U mężczyzn obserwuje się oprócz tego rozrost gruczołu piersiowego (ginekomastia), zaburzenia wzwodu i problem z płodnością, a u kobiet zmniejszenie piersi oraz nietypowe owłosienie na twarzy i ciele. Jak widać, ryzyko znacznie przewyższa korzyści płynące z nielegalnego wykorzystywania sterydów to hormony sterydowe produkowane przez korę nadnerczy. Dzieli się je na dwie grupy:MineralokortykosteroidyZadaniem mineralokortykosteroidów jest regulacja gospodarki wodno-mineralnej organizmu. W przypadku, gdy z różnych przyczyn dochodzi do nieprawidłowego spadku lub wzrostu ich stężenia, pojawiają się kłopoty z ciśnieniem krwi. Same mineralokortykosteroidy nie są używane jako leki, bardzo często stosuje się za to substancje lecznicze wpływające na ich aktywność, w leczeniu do których należy między innymi kortyzol i kortyzon, odpowiadają głównie za regulowanie przemian węglowodanów, tłuszczów i białek. Wydzielane są w odpowiedzi na sytuacje stresowe dla organizmu. Zarówno naturalne glikokortykosteroidy, jak i ich syntetyczne pochodne mają bardzo silne działanie przeciwzapalne, co wykorzystuje się w leczeniu schorzeń powstałych w wyniku procesów zapalnych. Inną właściwością tych substancji jest działanie immunosupresyjne, które polega na tłumieniu aktywności układu immunologicznego. W normalnych warunkach funkcjonowanie tego układu chroni organizm przed szkodliwymi czynnikami. Istnieją jednak choroby autoimmunologiczne, w których atakuje on zdrowe tkanki. Wtedy również glikokortykosteroidy okazują się pomocne. Pacjenci najczęściej mają do czynienia właśnie z nimi, ze względu na ich szerokie zastosowanie. Przykładowe schorzenia leczone tymi lekami to: astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), katar sienny, pokrzywka, egzema, atopowe zapalenie skóry, zapalenie stawów i tkanki mięśniowej, rwa kulszowa, choroby zapalne jelit, toczeń, stwardnienie ostrożności przy braniu sterydówW zależności od wskazania sterydy aplikuje się w różnych postaciach farmaceutycznych, a tym samym różne jest ich oddziaływanie na organizm oraz niezbędne środki ostrożności, które należy podjąć, aby uniknąć wystąpienia działań ZASTOSOWANIADZIAŁANIA NIEPOŻĄDANEŚRODKI OSTROŻNOŚCITABLETKIzawierające np. prednizon, prednizolon, metylprednizolon, deksametazonchoroby reumatycznesilne reakcje alergiczneciężkie postaci chorób zapalnych skóryprzyrost wagizgaga i niestrawnośćobrzęki twarzynudnościwahania nastrojuproblemy ze snemzmiany trądzikowenietypowe owłosienierozstępywzrost poziomu cukru we krwipodwyższone ciśnieniezwiększona podatność na infekcjePrzyjmowanie leku rano ze śniadaniem zmniejsza ryzyko wystąpienia zgagi i niestrawności oraz kłopotów ze zbilansowana, zdrowa dieta pomaga ograniczyć przybieranie na się unikania kontaktu z osobami przechodzącymi infekcję ze względu na duże ryzyko terapia trwa dłużej niż kilka dni, lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawki, pod kontrolą lekarza, aby nie narażać się na nieprzyjemne objawy zespołu KREMY, PŁYNY I AEROZOLE NA SKÓRĘzawierające np. hydrokortyzon, metylprednizolon, klobetazol, mometazonatopowe zapalenie skóryłojotokowe zapalenie skóryłuszczycaliszajukąszenia owadówskórne reakcje alergiczne, również ze świądempogorszenie wcześniej nabytych infekcji skóryzapalenie mieszków włosowychpodrażnienia skóryzmiana koloru skóry w miejscu stosowaniaścieńczenie skórypodatność na powstawanie siniakównadwrażliwość na słońcezmiany trądzikowerozstępyprzy nadmiernym wchłanianiu leku przez skórę (np. podczas aplikacji na duże powierzchnie ciała lub wskutek bandażowania smarowanych miejsc) mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla sterydów przyjmowanych doustnieLeczonego miejsca nie wolno eksponować na działanie powinien być aplikowany tylko na obszary zmienione chorobowo, ale nie na uszkodzoną się smarować skórę cienką warstwą do wchłonięcia preparatu (bez wcierania), a po aplikacji umyć jest zaklejanie plastrem lub bandażowanie smarowanego ile lekarz nie zaleci inaczej, leku nie używa się na skórę twarzy, w pachwinach i pod objawy nie ustępują w ciągu dwóch tygodni, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z I AEROZLOLE DO NOSAzawierające np. flutikazon, mometazon, budezonidalergiczne nieżyty nosakrwawienia z nosapodrażnienie i wysuszenie błony śluzowej nosa i gardłanieprzyjemny posmak w ustachdługotrwałe stosowanie może osłabiać barierę ochronną błony śluzowej nosa i zmniejszać jej czułośćAplikatorów do nosa nie należy dzielić z innymi osobami ze względu na ryzyko przeniesienia leczniczy występuje zazwyczaj dopiero po kilku dniach regularnego stosowania, dlatego nie zaleca się przerywać kuracji I MAŚCI DO OCZUzawierające np. loteprednol, fludrokortyzon, deksametazonw stanach zapalnych objawiających się obrzękiem, zaczerwienieniem i podrażnieniem, najczęściej w przebiegu chorób alergicznych, ale też po zabiegach chirurgicznych i urazach okazaburzenia widzeniałzawieniezaczerwienie okanadwrażliwość na światłoNa czas stosowania leku należy zrezygnować z noszenia soczewek wolno dotykać końcówki aplikatora, aby uniknąć wprowadzenia bakterii do leku, a potem do WZIEWNEzawierające np. budezonid, flutikazonastmaprzewlekła obturacyjna choroba płucsilne alergie i stany zapalne dróg oddechowychnadkażenia grzybicze w jamie ustnej (afty)ból i zaczerwienienie gardłazmiana barwy głosukaszelobniżenie odpornościPrawidłowe stosowanie inhalatora znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, dlatego konieczne jest dokładne zapoznanie się z instrukcją jego użytkowania, a w razie jakichkolwiek wątpliwości poproszenie o pomoc farmaceuty lub każdym użyciu inhalatora należy przepłukać usta czystą wodą, którą należy potem wypluć (nie połykać!). W przypadku stosowania nebulizatora z maską wskazane jest dodatkowo umycie twarzy. W ten sposób zmniejsza się ryzyko wystąpienia infekcji błony śluzowej i terapeutyczny pojawia się po kilku dniach stosowania leku, dlatego nie wolno zbyt wcześnie przerywać kuracji, a dla jej najlepszych rezultatów należy kontynuować ją tak długo, jak zaleci kontaktu z chorymi osobami ogranicza możliwość wystąpienia infekcji.„Twój Farmaceuta” nr 13, wrzesień/październik 2017 Leczenie sterydami dzieci i dorosłych, chorujących na atopowe zapalenie skóry, to czasem konieczna metoda terapii zwłaszcza w przypadku AZS o zaostrzonym przebiegu. Choć dzięki sterydom udało się pomóc wielu cierpiącym pacjentom, leki z tej grupy należy stosować ze szczególną ostrożnością. Jak przebiega leczenie sterydami i jak stosować je bezpiecznie? Zapoznaj się z naszym poradnikiem. Sterydy: co to jest lek sterydowy i jakie ma działanie? „Co to sterydy”? O lekach tych mówi się wiele, gdyż mają one zastosowanie w leczeniu wielu chorób. Jednak wciąż wiele osób nie do końca wie na czym polega ich działanie. Dlatego zacznijmy od kilku podstawowych informacji na ich temat. Sterydy to skrótowa nazwa glikokortykosteroidów (GKS). Są to hormony naturalnie występujące w ludzkim organizmie i produkowane przez korę nadnerczy. Glikokortykosteroidy wytwarza się również syntetycznie. Podawane w postaci leków mają działanie przeciwzapalne oraz immunosupresyjne, czyli obniżające odpowiedź odpornościową, co jest istotne między innymi w przypadku chorób Leki steroidowe mogą być podawane w różnych postaciach, na przykład jako krople do oczu, kremy lub maści ze sterydami do stosowania na skórę, zaś jeśli konieczne jest leczenie systemowe, wówczas lekarz zapisuje tabletki sterydowe. To, jak przebiega leczenie, zależy od choroby, stopnia jej zaostrzenia oraz odpowiedzi na leczenie miejscowe. Sterydy jako leki łagodzące zaostrzenia AZS AZS, inaczej wyprysk atopowy, jest przewlekłą chorobą skóry o podłożu zapalnym. Życie obarczonych nią pacjentów nie jest proste, o czym być może wiesz jako osoba chora lub opiekująca się kimś bliskim z AZS. Ekstremalnie sucha i podrażniona skóra z tendencją do łuszczenia się i pęknięć, uporczywy świąd skóry, nasilający się pod wpływem drapania i pocierania, ciągła irytacja i problemy ze snem, spowodowane objawami. Nawet, jeżeli na jakiś czas ustąpią, istnieje ryzyko nawrotów, nawet pod wpływem błahych czynników, takich jak stres, zimowa aura, kontakt z substancją drażniącą lub alergizującą.(3) W przypadku chorób, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, oczekujemy, że stosowane leki przyniosą szybki rezultat. Wówczas z pomocą przychodzą na przykład kremy lub maści ze sterydami. Warto tutaj zaznaczyć, że sterydy nie leczą przyczyn choroby, tylko objawy, dlatego u niektórych pacjentów zachodzi konieczność powtarzania terapii. Jak działają leki? Przede wszystkim pomagają złagodzić ostry stan chorobowy skóry, zmniejszając zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie, co przekłada się pozytywnie na ogólny komfort chorego oraz zapobiega komplikacjom.(1) Maść, krem czy sterydy w tabletkach - co sprawdza się najlepiej u pacjentów z AZS Zacznijmy od tego, że o przebiegu terapii oraz najbardziej odpowiedniej formie leku decyduje specjalista. Steroidy miejscowe dostępne są w różnych postaciach: płynach, żelach, kremach, maściach. Różnią się one przede wszystkim zawartością fazy wodnej w preparacie. Dlatego na przykład krem lub żel łatwiej jest rozprowadzić na skórze, niż maść, leki w tej postaci nie pozostawiają także lepkiej warstwy. Maść ma jednak dodatkowo właściwości natłuszczające i dłużej trzyma się na skórze. To sprawia, że zawarte w niej aktywne substancje wnikają łatwiej, a utrata cennej wilgoci jest zminimalizowana. Dlatego właśnie maść sterydowa na AZS jest dosyć częstym wyborem lekarzy. Wiele jednak zależy od miejsca stosowania leku, potrzeb oraz preferencji pacjenta. Czy maść sterydowa dla dzieci to bezpieczny wybór? Atopowe zapalenie skóry jest chorobą, dotykającą głównie najmłodszych, dlatego i u nich są stosowane leki z tej grupy. Istotne jednak, aby u maluchów aplikować leki o najniższej sile działania oraz oszczędzać fałdy skórne i Twoim przewodnikiem zawsze powinien być lekarz i należy stosować się ściśle do jego wskazań. W ciężkich przypadkach, kiedy AZS obejmuje duże obszary skóry, wówczas dermatolog może zalecić sterydy doustne, jednak terapia trwa zwykle kilka dni i jest stosowana w ostateczności.(5) Sterydy - skutki uboczne u dzieci i dorosłych Lecznicze zastosowanie sterydów przynosi wiele dobrego, jednak leki te mają swoją ciemną stronę. Mogą bowiem powodować skutki uboczne, do których należą: zanik naskórka lub skóry właściwej, poszerzenie naczyń krwionośnych (tzw. teleangiektazje lub „pajączki”), rozstępy, przebarwienia i/ lub odbarwienia skórne, nadmierne owłosienie, zapalenie mieszków włosowych, trądzik (zwany „trądzikiem posteroidowym”), owrzodzenia, zwiększona tendencja do zakażeń skóry przez bakterie, wirusy i grzyby.(6) Choć ta lista wygląda dosyć groźnie, większe ryzyko skutków ubocznych występuje wówczas, gdy glikokortykosteroidy są stosowane nieumiejętnie. Jeśli zauważysz na skórze niepokojące objawy, zawsze skonsultuj je z lekarzem, który może zmienić sposób dawkowania. Nigdy natomiast nie daj się skusić na eksperymenty na własną rękę. Czy leczenie AZS bez sterydów jest możliwe? W łagodnych przypadkach – jak najbardziej. Jeśli powiesz lekarzowi o swoich obawach, z pewnością przepisze sterydy tylko w razie konieczności. Na co dzień natomiast postaw na profilaktykę nawrotów choroby, wówczas potrzeba stosowania jakichkolwiek leków będzie rzadsza. Emolienty - nieocenione wsparcie w trakcie i między cyklami zewnętrznej terapii sterydowej Podstawą terapii atopowego zapalenia skóry na szczęście nie są leki, a wolne od sterydów emolienty. Niwelują one główne objawy choroby: suchość, szorstkość i podrażnienia skóry oraz znienawidzony przez wszystkich chorych uporczywy świąd. Sięganie po emolienty profilaktycznie wydłuża okresy remisji choroby, zaś podczas zaostrzeń – koi skórę i sprawia, że przebieg AZS nie jest tak dotkliwy i objawy szybciej ustępują. Emolienty stosuje się także w trakcie terapii steroidowej, gdyż wtedy skóra wymaga szczególnego wsparcia. Jej funkcje barierowe są wzmocnione, a odpowiedni poziom nawilżenia i natłuszczenia pomaga utrzymać ją w dobrej kondycji. Wciąż nie masz ulubionego preparatu emolientowego? Na co dzień polecamy Specjalny krem natłuszczający Emotopic, który świetnie radzi sobie z suchością skóry, świądem i innymi reakcjami alergicznymi. Charakteryzuje się bogatą, natłuszczającą formułą, opracowaną na bazie naturalnych olejów, która zmniejsza uczucie dyskomfortu skóry już po pierwszej aplikacji! Można go stosować bezpiecznie nawet na wrażliwych obszarach skóry, w tym na twarzy i na powiekach. Krem wzmacnia właściwości barierowe naskórka i zapobiega stanom zapalnym. Dzięki niemu skóra ma optymalne warunki do regeneracji. Oprócz tego postaraj się dowiedzieć jak najwięcej na temat profilaktyki nawrotów atopowego zapalenia skóry i pamiętaj, że choć nie istnieje lek, który pozwala pozbyć się choroby raz na zawsze, u większości pacjentów mija ona wraz z wiekiem, tymczasem przykre objawy możesz skutecznie łagodzić. Bibliografia: Corticosteroids. Data dostępu: Ograczyk E. i wsp. Immunosupresja – wymagający sprzymierzeniec na trudne Hig Med Dosw (online), 2015; 69: 1299-1312. Millan M., Mijas J. Atopowe zapalenie skóry – patomechanizm, diagnostyka, postępowanie lecznicze, profilaktyka. Nowa Pediatr 2017; 21(4): 114-122. Kaszuba A., Pastuszka M., Kaszuba A. Miejscowe glikokortykosteroidy w leczeniu chorób skóry – zalecane standardy postępowania. Forum Medycyny Rodzinnej 2009, tom 3, nr 5, 347–358. Świerczyńska-Krępa M. Atopowe zapalenie skóry. Data dostępu: Woldan-Tambor A. Zawilska Atopowe zapalenie skóry (AZS) – problem XXI wieku. Farm Pol, 2009, 65(11): 804-811. polecane produktyEmulsja DO KĄPIELIHydro-Micelarny SZAMPON KOJĄCYBalsam nawilżająco-natłuszczającydo ciałaInne porady

atopowe zapalenie skóry maść sterydowa